
چشم تا باز کنم فرصت دیدار گذشت همه طول سفر یک چمدان بستن بود. …. و تنها چیزی که از خدا بهم رسید، نم ساحل و چند قطره آبی بود که هر بار با هر موج روی تنم می ریخت….
گر ز دریا قطره ای هم کم شود مرغ طوفان سینه ام پر غم شود …
بازم مثل همیشه نظر یادت نره
هر کی نظر نده اینجوری میشه
تاريخ : پنجشنبه 30 شهریور 1391 | 14:55 | نویسنده : baharz | ارسال نظر(0)



ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید